Hoofdstuk
Exodus 18
Jetro, de priester van Midjan en Mozes’ schoonvader, kreeg te horen wat God allemaal voor Mozes en zijn volk Israël gedaan had, en hoe de HEER Israël uit Egypte had weggevoerd. Daarop nam Jetro, Mozes’ schoonvader, Sippora mee, de vrouw van Mozes, die deze eerder had teruggestuurd, samen met haar twee zonen. De ene heette Gersom, omdat Mozes gezegd had: “Een vreemde ben ik geworden in een onbekend land”; de andere heette Eliëzer, want: “De God van mijn vader stond mij bij en ontrukte mij aan het zwaard van de farao.” Zo bereikte Jetro, Mozes’ schoonvader, met diens zonen en vrouw de woestijn, waar Mozes bij de berg van God zijn kamp had opgeslagen. Hij stuurde Mozes de boodschap: “Hier ben ik, je schoonvader Jetro, op weg naar jou, en je vrouw met haar twee jongens vergezelt mij.” Mozes trok zijn schoonvader tegemoet, boog zich voor hem neer en kuste hem; nadat zij naar elkaars welzijn hadden geïnformeerd, gingen zij de tent binnen. Mozes deed zijn schoonvader het hele verhaal: wat de HEER omwille van Israël de farao en Egypte had aangedaan, welke ontberingen hen onderweg hadden getroffen en hoe de HEER hen daaruit had gered. Jetro verheugde zich over alle weldaden die de HEER Israël had bewezen door het uit de macht van Egypte te bevrijden. Hij zei: “Geprezen zij de HEER, die jullie heeft ontrukt aan de greep van Egypte en de farao, die dit volk aan de heerschappij van Egypte heeft onttrokken. Nu weet ik dat de HEER groter is dan alle goden; dat bleek juist toen de Egyptenaren zich hoogmoedig tegen dit volk keerden.” En Jetro, Mozes’ schoonvader, droeg God een brandoffer en vredeoffers op; Aäron kwam met alle oudsten van Israël om ten overstaan van God met Mozes’ schoonvader de maaltijd te houden.
De volgende dag zette Mozes zich neer om recht te spreken over het volk, en van de ochtend tot de avond bleven de mensen om hem heen staan. Toen zijn schoonvader merkte hoezeer Mozes zich voor het volk aftobde, vroeg hij: “Wat is dit toch dat je voor hen op je neemt? Waarom zit jij hier alleen recht te spreken, met heel die menigte de hele dag om je heen?” Mozes antwoordde hem: “Omdat het volk bij mij komt om Gods uitspraak te vragen. Zodra zij een geschil hebben, komen zij bij mij, en dan spreek ik recht tussen de een en de ander en geef ik hun Gods voorschriften en onderwijzingen door.” Maar zijn schoonvader hield hem voor: “Je pakt het verkeerd aan. Op deze manier raak je volledig uitgeput, jij zowel als het volk dat bij je is; deze taak is je te zwaar, alleen kun je haar niet aan. Volg dan mijn advies op, en God zal je bijstaan: wees jij de vertegenwoordiger van het volk bij God en breng hun kwesties bij hem; scherp hun de voorschriften en de onderwijzingen in en wijs hun de weg die zij moeten gaan en wat zij moeten doen. Maar zie daarnaast uit heel het volk om naar kundige, godvrezende mannen, betrouwbaar en vrij van eigenbelang, en plaats hen aan het hoofd, als leiders over duizend, over honderd, over vijftig en over tien. Laat hen doorlopend recht spreken over het volk; grote zaken leggen zij aan jou voor, maar de kleinere handelen zij zelf af. Zo verlicht je je last, want zij dragen die met je mee. Doe je dit, en gebiedt God het je, dan houd je het vol en gaat heel dit volk tevreden naar huis.” Mozes gaf gehoor aan zijn schoonvader en voerde alles uit wat die had voorgesteld. Uit heel Israël zocht Mozes bekwame mannen en gaf hun de leiding over het volk, als verantwoordelijken over duizendtallen, honderdtallen, vijftigtallen en tientallen. Van toen af beslechtten zij doorlopend de rechtszaken van het volk: het ingewikkelde legden zij aan Mozes voor, het geringe deden zij zelf af. Daarna nam Mozes afscheid van zijn schoonvader, die naar zijn eigen land terugkeerde.